حسرت

*

                        حسرت

*

  وقتی که قریه را

            معصومیت ستاره گان آراستند

                     تو در ناتوانی ام هبوط می کردی

  و من چه بی خبر

                 طراوت کاذب را

                     به برکه ی خونین شهر

                                             وام می دادم

*

*

*

/ 13 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
احسان سلام

سلام خوب شد که قریه را، معصومیت فرماندهان نیاراستند، وگرنه نمی آمدی. پر از حلاوتِ تصویر بود. تا سلام دیگر!

فرشته بیگم

سلام عزیز دوستیم ! هر زمانکی دیک گوزه ل بولگن. مین هم ینگی شعر لر قویلگن من . زمانیز بولسه اوقینگ. رحمت [گل]

mehrgan

salam,chi ajab shod ke shoma dobara naweshtid ? nezdik bod nmaaz hajaat bkhanim ! wa degar inke kotah wa zybast baa andohi ta neshin shoda,sabz bmanid

سورنا

اکه نظرات خصوصی ات را بخوان

عتیق

سلام! بو سوز هر بیر سوز دین کوره سوزلی چیقدی ایناغه!

عثمان آرین پور

سلام جناب صهیب! حسرت ات حسرت آوراست من به سرنوشتی فکرمی کنم که نوشته های اش همه حسرت است به هرحال چندلحظه ی حسرت دادمارا این شعرقشنگ ات بی حسرت باشی

عثمان آرین پور

سلام جناب صهیب! حسرت ات حسرت آوراست من به سرنوشتی فکرمی کنم که نوشته های اش همه حسرت است به هرحال چندلحظه ی حسرت دادمارا این شعرقشنگ ات بی حسرت باشی

مروارید

عزیزم صبور صهیب. طوریکه خودت میدانی: دوستی دارم که یخچال شعر است و آفتاب مهر. چند روزیست که از شهر ما به کیچنر رفته است. برایش سروده ام: عزیزم، بی تو شهر ما خموش است ز دوری ات مرا دل در خروش است که تا برگشت تو بشنیده مردم خیابان ها همه پر جمع و جوش است (۱۰ جولای ۲۰۰۹)