سرنوشت

 

این سروده را به دختران انتظار، به دختران دم بخت !سرزمینم هدیه می کنم.

*

                               سرنوشت

*

دو چشم مضطرب

                       به پاگه دوخته شد

             سفیر سرنوشت قدم به خانه می گذاشت؟

دو دست مضطرب

                            کنار آبدان

                                            پیاله می شست

                                      و با جاری آب خاطره می بافت

و یک قلب مضطرب

                        از این چار دیوار

                                        تا آن چار دیوار

                                       زنده گی را اندازه می گرفت.




 

/ 22 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زن موزون

سلام و ممنون از حضور شما ! خیلی خوشحالم که با این خانه آشنا شدم ! [گل]

mehrgan

agar rozi rozgari tasmim ba roz kardan in weblog ra zodtar greftid,bikhabareman nagzarid lotfan

هارون راعون

سلام و عرض ادب حضرت صهیب بزرگوار! در قسمت شعر هایت هیچ گفتنی ندارم. خیلی عالی می سرایی همیشه چنین باد

اروند

سلام صهیب عزیز! امید وارم جور سرحال باشی .

ع.ایماق

شاید سحرسخن ز گه ی دوش میزند از لحظه های سردو سیه پوش میزند تا در گـــــــــــــلو پدیدهءفریاد می تپد دل حرف خودبه سوژهءخاموش میزند " سرنوشت" بی نظیر بود.

حصیف

ماهنامه صاعقه به روز است تشکر حصیف

خیرالله آزاد

صهیب عزیزسلام! امید وارم شاعرانگی هایت همچنان تابناک باشد. می شود به ما هم سری بزنید